Ceylan Beslemek Yasak mı?
İzmir’de yaşıyorum, 25 yaşında, arkadaş ortamında sürekli espri yapan ama içten içe her şeyi fazla düşünen bir genç yetişkinim. Bazen içimdeki “derin düşünürken bile gülmeye meyilli kişi” ikilisini biraz zorlanarak bir arada tutmaya çalışıyorum. Öyle ya, bir yandan kahkaha atarken, bir yandan da dünyadaki tüm soruların cevaplarını bulma derdindeyim. İşte, geçen gün gündeme bir konu geldi: “Ceylan beslemek yasak mı?” Tabi ilk başta şaka gibi geldi. Hani bir an düşündüm, “Ceylan beslemek mi? Neymiş bu, yeni trend mi?” Ama sonra ciddiyetle, bir insanın ceylan besleyip besleyemeyeceği üzerine bir araştırma yapmaya koyuldum. Her şeyin bir cevabı var, değil mi?
Ceylan Beslemek Yasak mı? Cevap Arayışı
Bunun üzerine bir arkadaşım bana şöyle bir soru sordu: “Ceylan beslemek yasak mı?” Cevabımı bulamadım ama ona şöyle bir cevap verdim: “Ya belki de bir ceylan seninle dost olabilir, kim bilir? Ama yasak olmasa, zaten herkes ceylan beslerdi.” Tabii bu espiriden sonra, ne yazık ki bu konuda ciddi düşüncelerim de devreye girdi. Acaba ceylan beslemek gerçekten yasak mı? Ya da yasaklanması gereken bir şey mi?
Düşünmeye başladım. Bir ceylan beslemek, bana göre hem zararsız hem de oldukça şirin bir iş gibi görünüyor. Şahsen, evde küçük bir ceylanım olsa, ona adını “Minik Zeki” koyardım. Ama işin içine yasaklar girince, olayı daha derinlemesine incelemeye karar verdim.
Yasak mı? O Zaman Neden Herkes Bahçesinde Ceylan Beslemiyor?
Günümüzde her şeyin bir kuralı var. Bazen, “Neden bir ceylanım olmasın?” diye düşünerek dışarıya bakıyorum. Evinin bahçesinde ceylan beslemek isteyen bir insanın, önce belediyenin iznini alması gerekebilir. Evet, düşündüm, o kadar çok sorum vardı ki! İzmir’in sıcağında ceylan beslemek, hem ceylanın sağlığı için kötü olurdu hem de benim köpeğimle aralarında yaşanacak olası kavga korkutucu olurdu. Bir ceylan, evcil bir hayvan olmaktan çok, ormanın özgür ruhu gibi hissettiriyor, değil mi? Hem köpekler zaten yeterince yaramaz, bir de ceylan eklesek, of! Bütün mahalle karışır.
Biraz daha düşündükten sonra, ceylanların gerçekten doğada yaşaması gerektiğini anladım. “Ceylan beslemek yasak mı?” sorusu aslında bu kadar basit değilmiş. Ceylanlar, vahşi doğada en mutlu hallerine kavuşuyorlar. Bir ceylanı evde tutmak, hayvanın doğal yaşamına ters gelir, onlara zarar verir. Bu yüzden, aslında yasak olmamakla birlikte, ceylan beslemek etik değil, diyorum.
Ceylanlar ve Diğer Vahşi Hayvanlar: Gerçekten Beslemek İstediğimiz Şeyler mi?
Bir an, ceylan beslemek yasak mı sorusuna verirken, aklıma başka bir şey daha geldi. Kendi yaşamımıza benzer şekilde, biz insanlar da zaman zaman özgür olma ihtiyacı hissediyoruz, değil mi? Hani bazen en sevdiğimiz evcil hayvanla bile kafamızı dağıtmak isterken, “Hadi git biraz gez, ben de yalnız kalayım,” dediğimiz zamanlar oluyordur. Ceylanlar da aslında bu özgürlüğe ihtiyaç duyarlar. O yüzden aslında bu “ceylan beslemek yasak mı?” sorusu, biraz da bizlerin kendi özgürlüğümüzü kısıtlayıp kısıtlamadığımıza dair bir soru.
Bunu arkadaşlarımla konuştuğumda, birisi dedi ki: “Ceylan beslemek yasak olmasa, zaten ceylanlı bir İzmir manzarası olurdu.” O anda hep birlikte güldük. Ama biraz da ciddiye aldım. Hayal et, bir sabah İzmir’in Kordon’u yerine ceylanlarla dolaşıyoruz. Olmaz mı, güzel olurdu aslında, değil mi?
Ceylan Beslemek İsteyenlere Öneriler
Ceylan beslemek yasak mı sorusunun peşinden gitmek, bana bazı farklı bakış açıları kazandırdı. Şöyle bir önerim olabilir: Eğer gerçekten bir ceylan beslemeyi düşünüyorsanız, öncelikle doğaya saygı duymanız gerektiğini unutmayın. Ceylanları serbest bırakmak en doğru seçenek olacaktır. Tabii, ben de hala ceylan beslemeyi hayal ediyorum ama bu konuda biraz daha bilinçli olmaya karar verdim. Hem ceylanlar o kadar özgür ki, onları bir kafeste görmek kesinlikle adil olmaz.
Sonuç: Ceylan Beslemek Yasak mı?
Sonuç olarak, ceylan beslemek yasak mı sorusunun cevabı aslında basit: Yasal olarak yasak değil ama etik ve doğa için doğru olan, ceylanları kendi habitatlarında bırakmaktır. Arada kafamızda canlanan, minik Zeki adını verdiğimiz ceylanımızla kurduğumuz hayallere de biraz ara vermek gerekiyor. Bazen dünyadaki en güzel şeyler, doğada özgürce var olabilen varlıklardır.
Bir ceylan beslemek istesek de, bir yanda onun ihtiyacı olan özgürlüğü ve doğayı düşünüp, bir yanda hayatı olduğu gibi kabul etmek en doğrusu olur. Hem belki de gelecekte, evdeki kedimle ceylanım arasında barışçıl bir ilişki kurarım, kim bilir?